- Σοβαρά ερωτήματα για τη διαφάνεια και τη διαχείριση δημόσιων πόρων εγείρει η ταχεία επιχειρηματική δραστηριότητα εταιρείας που συνδέεται με τον εκδότη Νίκο Καραμανλή, η οποία έχει εξασφαλίσει δεκάδες απευθείας αναθέσεις από φορείς του Δημοσίου και της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.
- Η υπόθεση αναδεικνύει ένα ευρύτερο μοτίβο στη διάθεση κρατικών και ευρωπαϊκών κονδυλίων.
- Στο επίκεντρο βρίσκεται η GK MASTER Consulting, εταιρεία που από την ίδρυσή της το 2022 με αρχικό κεφάλαιο 10.000 ευρώ, έχει λάβει – σύμφωνα με διαθέσιμα στοιχεία – δημόσιες συμβάσεις που ξεπερνούν τις 800.000 ευρώ.
Σοβαρά ερωτήματα για τη διαφάνεια και τη διαχείριση δημόσιων πόρων εγείρει η ταχεία επιχειρηματική δραστηριότητα εταιρείας που συνδέεται με τον εκδότη Νίκο Καραμανλή, η οποία έχει εξασφαλίσει δεκάδες απευθείας αναθέσεις από φορείς του Δημοσίου και της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Η υπόθεση αναδεικνύει ένα ευρύτερο μοτίβο στη διάθεση κρατικών και ευρωπαϊκών κονδυλίων.
Στο επίκεντρο βρίσκεται η GK MASTER Consulting, εταιρεία που από την ίδρυσή της το 2022 με αρχικό κεφάλαιο 10.000 ευρώ, έχει λάβει – σύμφωνα με διαθέσιμα στοιχεία – δημόσιες συμβάσεις που ξεπερνούν τις 800.000 ευρώ. Η εταιρεία πέρασε σχεδόν εξ ολοκλήρου στην κατοχή του γιου του εκδότη, έναντι 9.999 ευρώ, με μικρό ποσοστό να διατηρείται σε μέλος της ίδιας οικογένειας.
Η δραστηριότητα της εταιρείας παρουσιάζει ιδιαίτερη διεύρυνση, καθώς διαθέτει 108 διαφορετικούς ΚΑΔ, καλύπτοντας ένα ευρύ φάσμα υπηρεσιών, από συμβουλευτικές και marketing έως τεχνικές και εμπορικές δραστηριότητες. Το γεγονός αυτό δημιουργεί εύλογα ερωτήματα για το πώς μια εταιρεία με τόσο ευρύ αντικείμενο αναλαμβάνει έργα διαφορετικής φύσης από πλήθος δημόσιων φορέων.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι συμβάσεις που σχετίζονται με τη συμμόρφωση οργανισμών στην ευρωπαϊκή οδηγία για το whistleblowing (Ν.4990/2022), υπηρεσίες που έχουν έντονο νομικό χαρακτήρα, χωρίς ωστόσο να προκύπτει αντίστοιχη εξειδίκευση στο καταστατικό της εταιρείας.
Παράλληλα, παρατηρείται ότι οι περισσότερες συμβάσεις κινούνται κοντά στο όριο των 30.000 ευρώ, που αποτελεί το ανώτατο όριο για απευθείας αναθέσεις χωρίς διαγωνιστική διαδικασία. Το μοτίβο αυτό, σε συνδυασμό με τον μεγάλο αριθμό αναθέσεων σε σύντομο χρονικό διάστημα, ενισχύει τον προβληματισμό για τη διαδικασία επιλογής και τον βαθμό ανταγωνισμού.
Στους φορείς που έχουν συνεργαστεί με την εταιρεία περιλαμβάνονται δήμοι, νοσοκομεία, οργανισμοί του ευρύτερου δημόσιου τομέα, αλλά και κεντρικοί φορείς, γεγονός που δείχνει τη διείσδυσή της σε πολλαπλά επίπεδα της κρατικής λειτουργίας.
Το βασικό ερώτημα που τίθεται είναι κατά πόσο η συγκεκριμένη δραστηριότητα βασίζεται σε τεχνογνωσία που δικαιολογεί την έκταση των αναθέσεων ή αν πρόκειται για ένα φαινόμενο που απαιτεί περαιτέρω διερεύνηση. Σε κάθε περίπτωση, η υπόθεση επαναφέρει στο προσκήνιο τη συζήτηση για τις απευθείας αναθέσεις και την ανάγκη ενίσχυσης της διαφάνειας στη διαχείριση του δημόσιου χρήματος.
