- Η ανακάλυψη απολιθωμάτων μικροσκοπικών δεινοσαύρων στην Ισπανία φέρνει νέα δεδομένα στην κατανόηση της εξέλιξης των ορνιθόποδων κατά την Κρητιδική Περίοδο.
- Σημαντικά ευρήματα που αμφισβητούν παγιωμένες επιστημονικές αντιλήψεις για την εξέλιξη των φυτοφάγων δεινοσαύρων προέκυψαν από την επαρχία Burgos της Ισπανία.
- Οι επιστήμονες εντόπισαν απολιθώματα εξαιρετικά μικρού μεγέθους, τα οποία ανήκουν σε ένα άγνωστο έως σήμερα είδος ορνιθόποδου δεινοσαύρου, με τα οστά να διατηρούνται σε ιδιαίτερα καλή κατάσταση.
Η ανακάλυψη απολιθωμάτων μικροσκοπικών δεινοσαύρων στην Ισπανία φέρνει νέα δεδομένα στην κατανόηση της εξέλιξης των ορνιθόποδων κατά την Κρητιδική Περίοδο.
Σημαντικά ευρήματα που αμφισβητούν παγιωμένες επιστημονικές αντιλήψεις για την εξέλιξη των φυτοφάγων δεινοσαύρων προέκυψαν από την επαρχία Burgos της Ισπανία. Οι επιστήμονες εντόπισαν απολιθώματα εξαιρετικά μικρού μεγέθους, τα οποία ανήκουν σε ένα άγνωστο έως σήμερα είδος ορνιθόποδου δεινοσαύρου, με τα οστά να διατηρούνται σε ιδιαίτερα καλή κατάσταση.
Το νέο είδος ονομάστηκε Foskeia pelendonum. Το όνομα του γένους Foskeia προέρχεται από την ελληνική λέξη «φως», σε συνδυασμό με το ρήμα «βόσκειν», υποδηλώνοντας την αναζήτηση τροφής, ενώ το είδος pelendonum αναφέρεται στους Πελενδόνες, αρχαία φυλή Κελτιβήρων που κατοικούσε στην περιοχή της σημερινής Ισπανίας.
Ένα «μικρό κλειδί» σε ένα χαμένο κεφάλαιο 70 εκατομμυρίων ετών
Τα απολιθώματα αποδίδονται σε τουλάχιστον πέντε διαφορετικά άτομα και χρονολογούνται στην πρώιμη Κρητιδική Περίοδο. Ιστολογικές αναλύσεις έδειξαν ότι τουλάχιστον ένα από τα άτομα ήταν ενήλικο, γεγονός που επιβεβαιώνει ότι το μικρό μέγεθος δεν οφείλεται σε νεαρή ηλικία αλλά αποτελεί εξελικτικό χαρακτηριστικό του είδους.
Οι ερευνητές εντόπισαν έναν μεγάλο αριθμό μοναδικών ανατομικών γνωρισμάτων, όπως διαφοροποιημένη οδοντοστοιχία και ενδείξεις αλλαγής στη στάση σώματος κατά την ανάπτυξη. Τα στοιχεία αυτά υποδηλώνουν ότι οι δεινόσαυροι αυτοί πιθανότατα κινούνταν με εκρήξεις ταχύτητας μέσα σε πυκνά δασικά περιβάλλοντα, προσαρμοσμένοι σε οικοσυστήματα με περιορισμένη ορατότητα.
Ο παλαιοντολόγος Μάρκος Μπεσέρα από το Εθνικό Πανεπιστήμιο της Κόρδοβα τονίζει ότι «το πολύ μικρό μέγεθος δεν συνεπάγεται εξελικτική απλοποίηση», επισημαίνοντας πως το κρανίο του Foskeia είναι ιδιαίτερα πολύπλοκο και εξελιγμένο. Από την πλευρά του, ο Τιερί Τορτόζα από το Φυσικό Καταφύγιο Sainte Victoire σημειώνει ότι το είδος αυτό «βοηθά να καλυφθεί ένα κενό 70 εκατομμυρίων ετών στην εξελικτική ιστορία».
Η Ταμπάτα Ζανέσκο Φερέιρα από το Ομοσπονδιακό Πανεπιστήμιο του Ρίο ντε Τζανέιρο υπογραμμίζει ότι το νέο είδος δεν μπορεί να θεωρηθεί απλώς «ένα μίνι Ιγκουανόδοντα», αλλά αντιπροσωπεύει μια θεμελιωδώς διαφορετική εξελικτική πορεία.
Η έρευνα δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Papers in Palaeontology, προσθέτοντας ένα κρίσιμο κομμάτι στο παζλ της εξέλιξης των φυτοφάγων δεινοσαύρων και αναδεικνύοντας τον ρόλο των μικρόσωμων ειδών στη διαμόρφωση της βιοποικιλότητας της Κρητιδικής Περιόδου.
