- Στις 3 Μαρτίου 1827 γράφτηκε μία από τις λαμπρότερες σελίδες της Επανάστασης στο Κερατσίνι.
- Ο Γεώργιος Καραϊσκάκης, με ελάχιστες δυνάμεις, απέκρουσε την επίθεση του Ρεσίτ Μεχμέτ Πασάς (Κιουταχή), σώζοντας το μέτωπο του Πειραιά και ανοίγοντας τον δρόμο προς την πολιορκημένη Ακρόπολη.
- Η άνιση αναμέτρηση στο Κερατσίνι Η πρώτη μεγάλη σύγκρουση των δύο στρατηγών μετά την εκστρατεία στη Ρούμελη έγινε στις 3 και 4 Μαρτίου 1827.
Στις 3 Μαρτίου 1827 γράφτηκε μία από τις λαμπρότερες σελίδες της Επανάστασης στο Κερατσίνι. Ο Γεώργιος Καραϊσκάκης, με ελάχιστες δυνάμεις, απέκρουσε την επίθεση του Ρεσίτ Μεχμέτ Πασάς (Κιουταχή), σώζοντας το μέτωπο του Πειραιά και ανοίγοντας τον δρόμο προς την πολιορκημένη Ακρόπολη.
Η άνιση αναμέτρηση στο Κερατσίνι
Η πρώτη μεγάλη σύγκρουση των δύο στρατηγών μετά την εκστρατεία στη Ρούμελη έγινε στις 3 και 4 Μαρτίου 1827. Ο Κιουταχής έστειλε αρχικά 800 άνδρες και την επόμενη ημέρα δύναμη περίπου 6.000 (4.000 πεζούς και 2.000 ιππείς) με πυροβολικό, με σκοπό να διαλύσει τους Έλληνες και να τους απωθήσει στη θάλασσα.
Απέναντί τους, ο Καραϊσκάκης διέθετε μόλις 250–300 αγωνιστές.
Το πρωί της 2ας Μαρτίου έφθασε στο Κερατσίνι και οχύρωσε ένα περιτοιχισμένο μετόχι, κομβικό σημείο της περιοχής. Επικεφαλής τέθηκαν μορφές της Επανάστασης όπως ο Νικόλαος Κασομούλης, ο Γαρδικιώτης Γρίβας και άλλοι επιφανείς αγωνιστές.
Η τακτική ιδιοφυΐα του Καραϊσκάκη
Στις 4 Μαρτίου, μετά από σφοδρό κανονιοβολισμό που κατέρριψε τμήμα των τειχών, όλα έδειχναν ότι το Κερατσίνι «θα πέσει». Ο Καραϊσκάκης επέλεξε τον αντιπερισπασμό – την τακτική που γνώριζε άριστα.
Ο Κιουταχής, έμπειρος αντίπαλος, χώρισε τις δυνάμεις του στα δύο. Παρά το αριθμητικό μειονέκτημα, οι Έλληνες καθηλώνουν τους επιτιθέμενους. Το ιππικό του Χατζημιχάλης Νταλιάνης έστησε ενέδρα, ενώ ενισχύσεις από την Καστέλλα έδωσαν το τελειωτικό πλήγμα.
Οι Οθωμανοί μέτρησαν περίπου 300 νεκρούς και 500 τραυματίες. Οι Έλληνες έχασαν μόλις τρεις άνδρες.
Ο δρόμος προς την Ακρόπολη
Η νίκη στο Κερατσίνι δεν ήταν απλώς μια τακτική επιτυχία. Άνοιξε τον δρόμο προς την πολιορκημένη Ακρόπολη της Αθήνας, η οποία βρισκόταν υπό ασφυκτική πίεση από τον Ιούλιο του 1826.
Έναν μήνα αργότερα, στο Φάληρο, ο Καραϊσκάκης θα πέσει νεκρός, πριν ολοκληρώσει το έργο του. Η Επανάσταση χάνει έναν από τους σπουδαιότερους στρατηγούς της.
Η Μάχη του Κερατσινίου παραμένει έως σήμερα σύμβολο στρατηγικής ευφυΐας, αντοχής και αποφασιστικότητας – μια στιγμή όπου η Ιστορία γράφτηκε στις ακτές του Πειραιά.
