- Η NASA προειδοποιεί ότι περίπου 15.000 αστεροειδείς άνω των 140 μέτρων, ικανοί να προκαλέσουν περιφερειακή καταστροφή, δεν έχουν ακόμη εντοπιστεί, αποκαλύπτοντας ένα κρίσιμο κενό στην πλανητική άμυνα.
- Το «κενό» στην πλανητική άμυνα Στις 14 Φεβρουαρίου 2026, κατά την ετήσια συνάντηση της Αμερικανικής Ένωσης για την Προώθηση της Επιστήμης στο Φοίνιξ της Αριζόνα, η Κέλι Φαστ, ασκούσα καθήκοντα υπεύθυνης πλανητικής άμυνας της NASA, παρουσίασε στοιχεία που προκαλούν έντονο προβληματισμό.
- Σύμφωνα με τα δεδομένα, περίπου 15.000 αστεροειδείς ικανοί να καταστρέψουν πόλη παραμένουν άγνωστης θέσης.
Η NASA προειδοποιεί ότι περίπου 15.000 αστεροειδείς άνω των 140 μέτρων, ικανοί να προκαλέσουν περιφερειακή καταστροφή, δεν έχουν ακόμη εντοπιστεί, αποκαλύπτοντας ένα κρίσιμο κενό στην πλανητική άμυνα.
Το «κενό» στην πλανητική άμυνα
Στις 14 Φεβρουαρίου 2026, κατά την ετήσια συνάντηση της Αμερικανικής Ένωσης για την Προώθηση της Επιστήμης στο Φοίνιξ της Αριζόνα, η Κέλι Φαστ, ασκούσα καθήκοντα υπεύθυνης πλανητικής άμυνας της NASA, παρουσίασε στοιχεία που προκαλούν έντονο προβληματισμό.
Σύμφωνα με τα δεδομένα, περίπου 15.000 αστεροειδείς ικανοί να καταστρέψουν πόλη παραμένουν άγνωστης θέσης. Η ίδια ανέφερε χαρακτηριστικά ότι το συγκεκριμένο ζήτημα «την κρατά ξύπνια τα βράδια», υπογραμμίζοντας το μέγεθος της ανησυχίας.
Οι αστρονόμοι έχουν ήδη καταγράψει περίπου 10.000 κοντινούς στη Γη αστεροειδείς με διάμετρο άνω των 140 μέτρων. Ωστόσο, τα μοντέλα εκτιμούν ότι ο συνολικός πληθυσμός φτάνει τους 25.000. Αυτό σημαίνει ότι έχει εντοπιστεί μόλις το 40% των αντικειμένων αυτής της κατηγορίας.
Πόσο επικίνδυνοι είναι οι αστεροειδείς των 140 μέτρων
Ένας αστεροειδής διαμέτρου 140 μέτρων μπορεί να απελευθερώσει ενέργεια ισοδύναμη με εκατοντάδες πυρηνικά όπλα. Μια πρόσκρουση σε αστική περιοχή θα μπορούσε να ισοπεδώσει ολόκληρη πόλη, ενώ πρόσκρουση σε ωκεανό θα μπορούσε να προκαλέσει τσουνάμι με σοβαρές περιφερειακές συνέπειες.
Η NASA διευκρινίζει ότι η ύπαρξη 15.000 μη εντοπισμένων αστεροειδών δεν σημαίνει πως υπάρχει άμεση γνωστή απειλή. Το πρόβλημα αφορά κυρίως την περιορισμένη ικανότητα ανίχνευσης, όχι κάποια επικείμενη πρόσκρουση.
Το «τυφλό σημείο» προς τον Ήλιο
Η δυσκολία εντοπισμού αυτών των αντικειμένων οφείλεται κυρίως στην τροχιακή γεωμετρία. Πολλοί αστεροειδείς πλησιάζουν από κατεύθυνση προς τον Ήλιο, γεγονός που τους καθιστά αόρατους στα επίγεια οπτικά τηλεσκόπια. Η ηλιακή λάμψη δημιουργεί ένα μόνιμο «τυφλό σημείο».
Η λύση εντοπίζεται στις υπέρυθρες παρατηρήσεις από το διάστημα. Το διαστημικό τηλεσκόπιο NEO Surveyor, που αναμένεται να εκτοξευθεί στα τέλη του 2027, θα τοποθετηθεί στο σημείο Λαγκράνζ Ήλιου-Γης 1 και θα στοχεύει στον εντοπισμό του 65% των εναπομεινάντων επικίνδυνων αστεροειδών μέσα σε πέντε χρόνια λειτουργίας.
Η αποστολή DART και οι περιορισμοί
Το 2022, η αποστολή DART απέδειξε ότι η εκτροπή αστεροειδούς είναι τεχνικά εφικτή. Ωστόσο, σύμφωνα με ειδικούς της NASA, δεν υπάρχει σήμερα έτοιμο διαστημόπλοιο άμεσης ανάπτυξης για ανάλογη αποστολή.
Η εκτροπή απαιτεί χρόνια προειδοποίησης. Χωρίς έγκαιρη ανίχνευση, δεν μπορεί να υπάρξει αποτελεσματική αντίδραση. Η χρηματοδότηση παραμένει κρίσιμο ζήτημα για τη διατήρηση επιχειρησιακής ετοιμότητας.
Πόσο άμεση είναι η απειλή
Η στατιστική πιθανότητα πρόσκρουσης αστεροειδούς 140 μέτρων υπολογίζεται σε μία φορά κάθε 20.000 χρόνια. Ο κίνδυνος δεν είναι άμεσος, αλλά βρίσκεται εντός ορίζοντα στρατηγικού σχεδιασμού.
Η επόμενη διεθνής άσκηση προσομοίωσης πρόσκρουσης έχει προγραμματιστεί για το 2027, με στόχο τη δοκιμή των παγκόσμιων μηχανισμών προειδοποίησης και αντίδρασης.
Η ουσία της προειδοποίησης της NASA δεν αφορά πανικό, αλλά την ανάγκη επιτάχυνσης της ανίχνευσης. Οι 15.000 αστεροειδείς υπάρχουν. Το ερώτημα είναι πότε θα εντοπιστούν.
