- Σφοδρές αντιδράσεις για τη δήλωση Γεωργιάδη μετά το πολύνεκρο εργατικό δυστύχημα στη Βιολάντα, με 5 νεκρές και αύξηση εργατικών ατυχημάτων.
- Η τοποθέτηση του Άδωνις Γεωργιάδης για το πολύνεκρο δυστύχημα στο εργοστάσιο της Βιολάντα ξεπέρασε τα όρια της ατυχούς δήλωσης.
- Με τη φράση «έχει όλα τα συστήματα ασφαλείας» και το συμπέρασμα ότι «παντού στον κόσμο γίνονται τέτοια ατυχήματα», ο υπουργός εμφανίστηκε να αθωώνει εκ των προτέρων το πλαίσιο λειτουργίας και ελέγχου, πριν καν ολοκληρωθεί οποιαδήποτε έρευνα.
Σφοδρές αντιδράσεις για τη δήλωση Γεωργιάδη μετά το πολύνεκρο εργατικό δυστύχημα στη Βιολάντα, με 5 νεκρές και αύξηση εργατικών ατυχημάτων.
Η τοποθέτηση του Άδωνις Γεωργιάδης για το πολύνεκρο δυστύχημα στο εργοστάσιο της Βιολάντα ξεπέρασε τα όρια της ατυχούς δήλωσης. Με τη φράση «έχει όλα τα συστήματα ασφαλείας» και το συμπέρασμα ότι «παντού στον κόσμο γίνονται τέτοια ατυχήματα», ο υπουργός εμφανίστηκε να αθωώνει εκ των προτέρων το πλαίσιο λειτουργίας και ελέγχου, πριν καν ολοκληρωθεί οποιαδήποτε έρευνα.
Όταν η τραγωδία αντιμετωπίζεται ως “παράπλευρη απώλεια”
Πέντε γυναίκες έχασαν τη ζωή τους στη δουλειά τους. Όχι σε πόλεμο. Όχι σε φυσική καταστροφή. Σε έναν χώρο που υποτίθεται ότι οφείλει να είναι ασφαλής. Κι όμως, αντί για σιωπή, σεβασμό και ανάληψη θεσμικής ευθύνης, η κοινωνία άκουσε έναν υπουργό να μιλά για «υπερσύγχρονα εργοστάσια» και να συγκρίνει το δυστύχημα με μια παγκόσμια στατιστική κανονικότητα.
Αυτή η λογική δεν αναγνωρίζει την ανθρώπινη τραγωδία. Τη σχετικοποιεί. Και τελικά τη νομιμοποιεί.
«Κλείσιμο ματιού» στους ισχυρούς
Η επίκληση της τεχνολογικής υπεροχής και της τυπικής συμμόρφωσης με τις προδιαγραφές, ειδικά από κυβερνητικό στέλεχος, λειτουργεί ως πολιτική ασπίδα για τα οικονομικά συμφέροντα. Στέλνει μήνυμα προς την αγορά ότι «μην ανησυχείτε», ακόμη και όταν υπάρχουν νεκροί.
Την ίδια στιγμή, οι εργαζόμενοι ακούν –για ακόμη μία φορά– ότι ο θάνατός τους μπορεί να θεωρηθεί «αναπόφευκτος». Ότι είναι το τίμημα της παραγωγής. Ότι «έτσι συμβαίνει παντού».
Τα εργατικά ατυχήματα αυξάνονται – δεν είναι “εξαίρεση”
Η πραγματικότητα διαψεύδει τον εφησυχασμό. Τα εργατικά ατυχήματα στην Ελλάδα αυξάνονται τα τελευταία χρόνια, με θανατηφόρα περιστατικά να καταγράφονται σε εργοτάξια, εργοστάσια και χώρους παραγωγής. Αυτό δεν συνιστά διεθνή κανονικότητα. Συνιστά αποτυχία πρόληψης, ελέγχων και πολιτικής βούλησης.
Όταν μια κυβέρνηση μιλά περισσότερο για την «καλή εικόνα» των επιχειρήσεων παρά για την προστασία της ζωής, τότε το πρόβλημα δεν είναι επικοινωνιακό. Είναι βαθιά πολιτικό.
