- Ήταν απόγευμα της 8ης Φεβρουαρίου 1981.
- Ο Ολυμπιακός, μέσα σε ένα κατάμεστο «Γεώργιος Καραϊσκάκης», πραγματοποιεί μία από τις πιο επιβλητικές εμφανίσεις της ιστορίας του και συντρίβει την ΑΕΚ με 6-0, σε ένα παιχνίδι που έμοιαζε να είναι γιορτή για τους «ερυθρόλευκους» και τον κόσμο τους.
- Ακόμη και ο Νίκος Βαμβακούλας, που είχε καθιερωθεί από τον αείμνηστο Τόζα Βεσελίνοβιτς στη θέση του αριστερού μπακ, έγραψε το δικό του κεφάλαιο στον αγώνα, πετυχαίνοντας ένα από τα πιο εντυπωσιακά γκολ: πήρε την μπάλα λίγο έξω από την περιοχή του Ολυμπιακού, πέρασε όποιον αντίπαλο βρήκε μπροστά του και «έγραψε» το 5-0, πριν ολοκληρώσει τον θρίαμβο ο Μάικ Γαλάκος.
Ήταν απόγευμα της 8ης Φεβρουαρίου 1981. Ο Ολυμπιακός, μέσα σε ένα κατάμεστο «Γεώργιος Καραϊσκάκης», πραγματοποιεί μία από τις πιο επιβλητικές εμφανίσεις της ιστορίας του και συντρίβει την ΑΕΚ με 6-0, σε ένα παιχνίδι που έμοιαζε να είναι γιορτή για τους «ερυθρόλευκους» και τον κόσμο τους.
Ακόμη και ο Νίκος Βαμβακούλας, που είχε καθιερωθεί από τον αείμνηστο Τόζα Βεσελίνοβιτς στη θέση του αριστερού μπακ, έγραψε το δικό του κεφάλαιο στον αγώνα, πετυχαίνοντας ένα από τα πιο εντυπωσιακά γκολ: πήρε την μπάλα λίγο έξω από την περιοχή του Ολυμπιακού, πέρασε όποιον αντίπαλο βρήκε μπροστά του και «έγραψε» το 5-0, πριν ολοκληρώσει τον θρίαμβο ο Μάικ Γαλάκος.
Κανείς, όμως, δεν μπορούσε να φανταστεί ότι εκείνη η ημέρα, που ξεκίνησε ως ποδοσφαιρικό πανηγύρι, θα κατέληγε σε μια από τις μεγαλύτερες τραγωδίες στην ιστορία του ελληνικού αθλητισμού.
Η στιγμή που το πανηγύρι μετατράπηκε σε εφιάλτη
Με το σφύριγμα της λήξης, οι φίλαθλοι του Ολυμπιακού που βρίσκονταν στη Θύρα 7, θέλησαν να αποχωρήσουν γρήγορα για να συνεχίσουν τους πανηγυρισμούς. Ο στόχος ήταν να φτάσουν προς τη Θύρα 1 και τα αποδυτήρια, να δουν από κοντά τους παίκτες και να ζήσουν τη νίκη όπως μόνο εκείνα τα χρόνια ήξερε να ζει ο κόσμος του Ολυμπιακού: με πάθος, φωνή και συγκίνηση.
Όμως, στην προσπάθειά τους να περάσουν από την καγκελόπορτα της Θύρας 7, οι πρώτοι φίλαθλοι εγκλωβίστηκαν, χωρίς να βρίσκουν διέξοδο. Οι επόμενοι έπεσαν πάνω τους. Και μετά κι άλλοι. Και άλλοι.
Μέσα σε δευτερόλεπτα, το πλήθος στριμώχτηκε ασφυκτικά, το ποδοπάτημα έγινε ανεξέλεγκτο και η ανθρώπινη ζωή παρασύρθηκε μέσα σε ένα τραγικό κύμα πανικού.
21 άνθρωποι δεν γύρισαν ποτέ σπίτι τους
Η συνέχεια είναι γνωστή, αλλά κάθε φορά που αναφέρεται προκαλεί ρίγος.
Δεκαεννέα φίλαθλοι του Ολυμπιακού έχασαν επί τόπου τη ζωή τους, οι περισσότεροι από ασφυξία. Ένας ακόμη κατέληξε τις επόμενες ημέρες στο νοσοκομείο, ενώ λίγους μήνες αργότερα έφυγε από τη ζωή και ένας ακόμη τραυματίας, ο οποίος είχε πέσει σε κώμα.
Συνολικά, η τραγωδία της Θύρας 7 άφησε πίσω της 21 νεκρούς, νέα παιδιά στην πλειονότητά τους, ανθρώπους που πήγαν στο γήπεδο για να δουν τον Ολυμπιακό και να πανηγυρίσουν, και τελικά έγιναν σύμβολα μνήμης και πόνου για ολόκληρη τη χώρα.
Οι ευθύνες δεν αποδόθηκαν ποτέ – η πληγή έμεινε ανοιχτή
Τα ερωτήματα για το τι ακριβώς συνέβη και ποιος έφερε ευθύνη παραμένουν μέχρι σήμερα ένα σκοτεινό κεφάλαιο. Άλλοι υποστήριξαν ότι η καγκελόπορτα ήταν μισάνοιχτη, άλλοι ότι οι πρώτοι έπεσαν κάτω και το πλήθος τους παρέσυρε.
Η ουσία, όμως, είναι μία: 21 άνθρωποι χάθηκαν άδικα, για μια στιγμή χαράς, για μια νίκη, για μια αγάπη που δεν πρόλαβε να τελειώσει.
Και αν κάτι έμεινε από εκείνη τη μέρα, είναι πως ο αθλητισμός μπορεί να γίνει γιορτή, αλλά μπορεί να γίνει και τραγωδία, όταν η ασφάλεια και η οργάνωση δεν στέκονται στο ύψος των περιστάσεων.
45 χρόνια μετά, η μνήμη δεν σβήνει
Σαράντα πέντε χρόνια μετά, κανείς δεν τους ξέχασε. Κάθε χρόνο, η καγκελόπορτα της Θύρας 7 γίνεται σημείο μνήμης. Ένα σιωπηλό προσκλητήριο για ανθρώπους που έφυγαν πολύ νωρίς, αλλά δεν έφυγαν ποτέ από τις καρδιές των φιλάθλων.
Ίσως, από εκεί που βρίσκονται, να βλέπουν ακόμα το «Καραϊσκάκη», να ακούνε τα συνθήματα, να περιμένουν το επόμενο παιχνίδι του Θρύλου.
Γιατί η Θύρα 7 δεν είναι απλώς ένα σημείο στο γήπεδο. Είναι ένα κομμάτι ιστορίας, ένα τραύμα και ταυτόχρονα ένα σύμβολο.
Τα ονόματα των 21 θυμάτων της Θύρας 7
Ως ελάχιστος φόρος τιμής, παρατίθενται τα ονόματα των ανθρώπων που χάθηκαν:
-
Παναγιώτης Τουμανίδης (14 ετών)
-
Κώστας Σκλαβούνης (16 ετών)
-
Ηλίας Παναγούλης (17 ετών)
-
Γεράσιμος Αμίτσης (18 ετών – οπαδός της ΑΕΚ)
-
Γιάννης Κανελλόπουλος (18 ετών)
-
Σπύρος Λεωνιδάκης (18 ετών)
-
Γιάννης Σπηλιόπουλος (19 ετών)
-
Νίκος Φίλος (19 ετών)
-
Γιάννης Διαλυνάς (20 ετών)
-
Βασίλης Μαχας (20 ετών)
-
Ευστράτιος Πούπος (20 ετών)
-
Μιχάλης Κωστόπουλος (21 ετών)
-
Ζωγραφούλα Χαϊρατίδου (23 ετών)
-
Σπύρος Ανδριώτης (24 ετών)
-
Κώστας Καρανικόλας (26 ετών)
-
Μιχάλης Μάρκου (27 ετών)
-
Κώστας Μπίλας (28 ετών)
-
Αναστάσιος Πιτσόλης (30 ετών)
-
Αντώνης Κουρουπάκης (34 ετών)
-
Χρήστος Χατζηγεωργίου (34 ετών)
-
Δημήτριος Αδαμόπουλος (40 ετών)
