- Σκληρή πολιτική παρέμβαση με αιχμές για τον τρόπο που η ελληνική κυβέρνηση διαχειρίζεται τα ελληνοτουρκικά πραγματοποίησε η Μαρία Καρυστιανού, ασκώντας δριμεία κριτική τόσο για την εικόνα των επαφών όσο και για το περιεχόμενο του λεγόμενου «διαλόγου» με την Τουρκία.
- Η κ.
- Καρυστιανού υποστήριξε πως δεν μπορεί να παρουσιάζεται ως «θερμή υποδοχή» μια κατάσταση που, όπως ανέφερε, αποτελεί διπλωματική ήττα για την Ελλάδα, ειδικά όταν ο Έλληνας πρωθυπουργός υποδέχεται στο αεροδρόμιο ο Υπουργός Τουρισμού της Τουρκίας.
Σκληρή πολιτική παρέμβαση με αιχμές για τον τρόπο που η ελληνική κυβέρνηση διαχειρίζεται τα ελληνοτουρκικά πραγματοποίησε η Μαρία Καρυστιανού, ασκώντας δριμεία κριτική τόσο για την εικόνα των επαφών όσο και για το περιεχόμενο του λεγόμενου «διαλόγου» με την Τουρκία.
Η κ. Καρυστιανού υποστήριξε πως δεν μπορεί να παρουσιάζεται ως «θερμή υποδοχή» μια κατάσταση που, όπως ανέφερε, αποτελεί διπλωματική ήττα για την Ελλάδα, ειδικά όταν ο Έλληνας πρωθυπουργός υποδέχεται στο αεροδρόμιο ο Υπουργός Τουρισμού της Τουρκίας.
«Δεν μπορείς να μιλάς για διάλογο με χώρα που παραβιάζει διαρκώς το διεθνές δίκαιο»
Στην τοποθέτησή της, η Μαρία Καρυστιανού αναφέρει πως ο διάλογος δεν μπορεί να εμφανίζεται ως «ουσιαστικός», όταν απέναντι βρίσκεται μια χώρα που συνεχίζει –όπως σημειώνει– να προχωρά σε πράξεις που αμφισβητούν ευθέως την ελληνική κυριαρχία και τα κυριαρχικά δικαιώματα.
Συγκεκριμένα, κάνει αναφορά σε τέσσερα βασικά σημεία:
-
τις διαρκείς και –κατά την ίδια– παράνομες NAVTEX στο Αιγαίο
-
την κατοχή του 37% της Κύπρου
-
την προώθηση αναθεωρητικών δογμάτων τύπου «Γαλάζια Πατρίδα»
-
την εργαλειοποίηση των μεταναστευτικών ροών από την Άγκυρα
Όπως τονίζει, ο διάλογος προϋποθέτει σεβασμό στο διεθνές δίκαιο, διαφορετικά καταλήγει να λειτουργεί ως άλλοθι στις επεκτατικές βλέψεις του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.
«Πάμε σε διεθνές δικαστήριο για να αναγνωρίσουν τα δικαιώματά μας ή για να τα διαπραγματευτούμε;»
Ιδιαίτερη βαρύτητα δίνει η κ. Καρυστιανού και στη δήλωση του Έλληνα πρωθυπουργού ότι σε περίπτωση που δεν υπάρξει συμφωνία μέσω διαλόγου, η Ελλάδα θα μπορούσε να προσφύγει σε διεθνές δικαστήριο.
Η ίδια θέτει το ερώτημα που –όπως λέει– προκύπτει αυτόματα:
Η Ελλάδα θα πάει να ζητήσει αναγνώριση κατοχυρωμένων δικαιωμάτων ή θα πάει να τα διαπραγματευτεί;
Η κριτική της εστιάζει στην ανάγκη να υπάρχει σαφής στρατηγική και κόκκινες γραμμές, ειδικά όταν η άλλη πλευρά συνεχίζει να προχωρά σε ενέργειες που, όπως υποστηρίζει, αμφισβητούν τη διεθνή νομιμότητα.
«Η καλή γειτονία δεν είναι ευχή – είναι αποτέλεσμα πράξεων»
Σε άλλο σημείο, η Μαρία Καρυστιανού σημειώνει ότι η «καλή γειτονία» δεν μπορεί να αποτελεί επικοινωνιακό σύνθημα, αλλά πρέπει να προκύπτει από συγκεκριμένες πράξεις και πραγματική αλλαγή στάσης της Τουρκίας.
Όπως υπογραμμίζει, όταν οι πράξεις δείχνουν προκλήσεις και αμφισβήτηση κυριαρχικών δικαιωμάτων, η Ελλάδα οφείλει να έχει ξεκάθαρη και δημόσια στάση.
«Χρειάζεται ενημερωμένος και ενωμένος λαός και ηγεσία με τόλμη»
Κλείνοντας την τοποθέτησή της, η κ. Καρυστιανού υποστηρίζει ότι η Ελλάδα χρειάζεται έναν λαό με φρόνημα, δηλαδή έναν λαό ενημερωμένο και ενωμένο, που στηρίζει ένα σχέδιο εθνικής κυριαρχίας, αλλά και μια πολιτική ηγεσία που δεν φοβάται να υπερασπιστεί δημόσια και τεκμηριωμένα τα εθνικά δικαιώματα της χώρας.
